Απόσπασμα Μυθιστορήματος: Ο Βασιλιάς Των Βράχων
Το βράδυ είχε ραντεβού με την Αλίκη να πάνε σ΄ εκείνη τη ταινία που δεν ήθελε να χάσει με τίποτα. Πήρε μια βαθιά ανάσα στέλνοντας τα τελευταία μόρια οξυγόνου στις πιο μικρές πτυχές των πνευμόνων του και είπε με φωνή που ούτε ο ίδιος δεν αναγνώρισε ΝΑΙ, ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΠΕΤΑΞΩ, ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΠΕΤΑΞΩ, ΜΠΟΡΩ ...
Μια δυνατή ριπή, ένα ισχυρό ρεύμα αέρα που ήρθε από κάτω ξεσήκωσε την περιοχή. Καθώς αναπτυσσόταν η πτέρυγα πέσανε και οι πέτρες, ελευθερώνοντάς τον τελείως. Σαστισμένος τράβηξε τα φρένα και έκανε μια κλειστή στροφή σαν να ήθελε να βεβαιωθεί ότι πετάει.
Πετάς Άγγελε, Πετάς, τον πρόλαβε ο βασιλιάς των βράχων.
Ο αετός ερχόταν δίπλα του, περνούσε ανάμεσα από τις αρντάνες και σηκωνόταν απότομα προς τα πάνω σ΄ ένα τρελό παιχνίδι. Η πτέρυγα ήταν γεμάτη σκισίματα και από παντού κρεμόντουσαν κλωστές που μπερδεμένες με τις αρντάνες καθώς ήταν την έκαναν ένα κουβάρι που ανεμίζονταν στον αέρα. Το πιο περίεργο απ’ όλα, ήταν ότι πετούσε καλύτερα από πριν και πιο γρήγορα, ΝΑΙ πολύ πιο γρήγορα.
Το τοπίο γύρω του είχε το πορτοκαλί χρώμα του ήλιου που δύει και μια πυκνή βλάστηση εκτείνονταν μέχρι εκεί που έφτανε η ματιά του. Έμεινε έτσι να χαζεύει μέχρι που τον συνέφεραν οι φωνές του νεαρού του φίλου.
Ε! Άγγελε από δω.
Έστριψε χωρίς να το σκεφτεί τραβώντας δυνατά το φρένο. Όλη η πτέρυγα έγειρε στο πλάι και μπήκε στην νέα πορεία με μεγάλη ταχύτητα χωρίς να τρανταχτεί, χωρίς να του δημιουργήσει κανένα απολύτως πρόβλημα. Αν τολμούσε να το κάνει αυτό με κάποια άλλη πτέρυγα, το δίχως άλλο, θα έμπαινε σε περιδίνηση με προβλήματα όπως προηγουμένως.
Ο αετός όμως πετούσε πιο γρήγορα.
Περίμενε με, πας πολύ γρήγορα για μένα. Φώναξε με μια αγωνία σαν ουρλιαχτό λες και αν τον έχανε θα ξαναγυρνούσε στην άθλια κατάσταση που βρισκόταν πριν από λίγο.
Αφού κατάφερες να απογειωθείς από κει, τότε μπορείς να πας και πιο γρήγορα, αρκεί να πιστέψεις σ’ αυτό. Του φώναξε.
Πιο γρήγορα, ΠΙΟ ΓΡΗΓΟΡΑ.
Ακούστηκε ένα δυνατό σφύριγμα και άρχισε να πλησιάζει τον αετό μέχρι που τον πέρασε.
Τα πάντα έφευγαν κάτω από τα ποδιά του με τρομερή ταχύτητα σαν μια θολή εικόνα με χυμένα χρώματα ώσπου ... σταμάτησε και άρχισε να πέφτει κουτρουβαλώντας στον αέρα την ώρα που μπερδευόταν ξανά μέσα στα δεκάδες λεπτά σχοινάκια και την κουρελιασμένη πτέρυγα. Δεν ήταν όμως όπως άλλες φορές που είχε ξαναζήσει την ίδια εμπειρία. Αυτή τη φορά ήταν σαν να έπεφτε μέσα στο ίδιο του το σώμα. Σαν να τον κατάπινε ο εαυτός του με μια ορμή που δεν του άφηνε περιθώρια να σκεφτεί τίποτα. Είχε παραδοθεί με κλειστά μάτια σ΄αυτή τη μεθυστική, σχεδόν ηδονική κατάσταση και άφηνε να τον παρασύρει μέχρι το τέλος λες και έτσι θα έβρισκε την λύτρωση.
Όσο έπεφτε ζαλισμένος και από τεράστιο ύψος άκουγε σα να ερχόταν από άλλο κόσμο μια φωνή να του λέει:
Πέτα, πέτα.
Άνοιξε απρόθυμα τα μάτια και ακριβώς μπροστά του έπεφτε και ο αετός με την ίδια ταχύτητα κοιτώντας τον με τα γυαλιστερά, κατάμαυρα μάτια του. Κοίταξε προς τα κάτω μα αντί για έδαφος μια κατάλευκη ομίχλη σα βαμβάκι, ένα σύννεφο χωρίς αρχή και τέλος ήταν αυτό που βρισκόταν στην θέση του.
Με μεγάλη δυσκολία προσπάθησε να σκεφτεί όπως πριν.
Σκέψου κάτι θετικό, ΣΚΕΨΟΥ. Τον παρότρυνε.
Σιγά αλλά σταθερά άρχισε να επιβραδύνει την πτώση του ώσπου ξαναβρήκε την οριζόντια ταχύτητα. Ένιωθε σαν να είχε μόλις αναδυθεί από μια κατάδυση σε μεγάλο βάθος. Η πρώτη ανάσα ήταν ίδια με αυτήν που παίρνεις μόλις βγεις στην επιφάνεια, αφού έχεις κάψει και το τελευταίο μόριο οξυγόνου στα καταματωμένα σου πνευμόνια. Μούσκεμα στον ιδρώτα άφησε τα φρένα και σκουπίστηκε με το μανίκι της φόρμας του.
Πετούσαν σε μια βορειοανατολική πορεία με κατεύθυνση το Παγγαίο.
Μπορείς σε παρακαλώ να μου πεις τι έγινε και κόντεψα να γκρεμοτσακιστώ πάλι;
Η αλήθεια είναι ότι με τρόμαξες λιγάκι αλλά τελικά πρέπει να το πήρες το μάθημά σου. Το μυστικό είναι να μην αφήνεις ποτέ τις δυσάρεστες σκέψεις να νικούν τις καλές. Τα πάντα σ’αυτόν τον κόσμο είναι φτιαγμένα έτσι ώστε να κινούνται με την θετική ενέργεια, με την αρνητική απλώς σταματούν, ή καμιά φορά πάνε προς τα πίσω.
Μα τι του έλεγε πάλι; Για πια θετική ενέργεια του μιλούσε; Τι είναι όλα αυτά που συνέβαιναν εδώ και λίγη ώρα;
Μπορείς να μου το εξηγήσεις λίγο καλύτερα; Κατάφερε να πει στο τέλος με φωνή που φανέρωνε δυσπιστία.
Πάρε για παράδειγμα σε τι κατάσταση βρισκόσουν προηγουμένως. Είχες αρκετά σπασμένα κόκαλα και ένα από τα πλευρά σου είχε τρυπήσει τον αριστερό πνεύμονα. Όταν αποφάσισες ότι έπρεπε να πετάξεις, για να βγεις μέσα από την κατάσταση που είχες μπλεχτεί, στην πραγματικότητα απελευθέρωσες από μέσα σου ότι αγάπη είχες …